Home

Het is voorbij. Ik ben weer thuis na een lange, vermoeiende maar verder voorspoedige reis. Vier weken, wat lijkt dat lang als je er voor staat maar wat is het snel gegaan, ik was nog lang niet uitgekeken en was graag nog wat langer gebleven maar "alles hat sein end, nur ein wurst der hat zwei".

Hallo allemaal,

M'n laatste week is ingegaan. Dit wordt een week van sinterklaas spelen, en afscheidfeestjes. ben nu even met een taxi naar Masaka gegaan voor het internetten. Dat alleen al is een hele ervaring, we zaten met 12 mensen, inclusief chauffeur en een baby in een lage personenauto met welliswaar een extra achterbank bovenop elkaar, en dat een half uur.

We hebben de afgelopen weken huisbezoeken afgelegd zoals ik al eerder geschreven had en hebben nu een overzicht gemaakt van wat iedereen nodig heeft en dat is nogal wat. We hebben door sponsorgeld en eigen geld een bedrag bij elkaar gekregen en hier gaan we nu matrassen, klamboes, dekens en jerrycans voor kopen. We hebben de 9 meest schreinende gevallen uitgezocht en proberen voor deze mensen het leven heel iets makkelijker te maken. Het is een druppel op de gloeiende plaat maar het geld komt in ieder geval helemaal op de goeie plek. We gaan dit morgen uitdelen.

Daar ben ik weer, terug van Safari en heb er alweer een halve werkweek opzitten.

De safari prachtig. Vrijdagmiddag 4 uur bovenop een busje over de savanne gehobbeld en de hele dierentuin gezien met uitzondering van de leeuwen die hadden zich waarschijnlijk net volgevreten en lagen uit te buiken onder een struik. Zonsondergang op de savanne, wat een prachtig gezicht.

Yes, het is gelukt, ik ben overgeplaatst naar een ander project. Ik heb het ziekenhuis vaarwel gezegd en ben maandagavond aangekomen bij Pelido. Ik heb het hier ontzettend naar m'n zin. Erg gezellig, het klikt helemaal.

Ik woon samen met 3 andere vrijwilligers in een klein huisje zonder stromend water en met af en toe stroom in een dorpje 45 minuten ten westen van Masaka dat Kynoni heet. Dit is het echte afrikaanse leven, het toilet is een latrine in een klein schuurtje achter het huis en douchen doen we met een jerrycan en een maatbeker in een betonnen hokje van 1 vierkante meter, geweldig! Petra, dit zou ook echt wat voor jou zijn, het hoeft nog net niet halverwege een heuvel achter een veel te lage omheining.

Elke morgen worden we opgehaald door 2 boda's voor een rit dwars door de natuur naar steeds een ander project. Dit is zo heerlijk, ik denk steeds ' another day in paradise'.

Ha, daar ben ik weer.
Ik heb een heerlijk weekend achter de rug. We zijn vrijdagmiddag naar Masaka gereisd met een taxi, dit is een gewone auto waar ze tot wel 11 mensen in stouwen. We waren al met ons 6en, inclusief chauffeur maar hij stopte om nog even 3 mensen er bij mee te nemen, ik heb geen idee waar die zouden moeten zitten maar dat is hier heel normaal. wij hadden daar toch moeite mee en hebben besloten dan maar extra te betalen voor iets meer comfort.
Bij de backpackers in Masaka kwam de hele groep weer bij elkaar, ieder met de meest geweldige verhalen over de verschillende projecten.

Het gaat goed hier. Gisteren in de eerste instantie nogal saai met veel hangen en wachten maar dat is tot een kunst verheven hier in Uganda. Wel veel gezien met als klap op de vuurpijl om 17uur een keizersnee bijgewoond, deze stond eigenlijk om 14uur gepland maar zowel de chirurg als de anesthesist moesten speciaal hiervoor uit een ander ziekenhuis komen achter op de boda boda, dat is een brommer die iedereen als taxi gebruikt, er kunnen wel 4 mensen op.

Hoi allemaal,

Ik ben op m'n plek aangekomen. De vlucht zaterdag ging goed, helemaal volgens schema.
Zondag heb ik de hele dag gefietst met Lisanne's ugandese vriend Kim, door en rond Entebbe en langs het Victoriameer en door de Botanical garden gewandeld en aapjes gevoerd. Kim is net een wandelende enceclopedie, was een heerlijke dag.
Maandag met de hele groep doorgereisd naar Masaka en vervolgens met ons vieren naar Kyotera, naar ons project. Vandaag een rondleiding gehad door de stad en in het ziekenhuis, heel veel handjes geschud, de mensen hier zijn allemaal erg vriendelijk, op straat roepen alle kinderen 'hai muzungu' (muzungu betekend blanke). Ze vinden ons allemaal erg bijzonder, wat ik overigens van hen vind, de vrouwen hier zijn allemaal zo mooi gekleed, fel gekleurde jurken met van die enorme pofmouwen.

Nog maar 8 dagen, ik heb er zin in, helemaal nadat ik vandaag een mail kreeg van Jeroen uit Uganda met een lijst van mogelijke activiteiten voor in de weekenden en natuurlijk heb ik me meteen opgegeven voor de trips naar Murchison falls en lake Bunyonyi, heb hier zulke mooie foto's van gezien en zulke geweldige verhalen over gehoord van Lisanne, dat wil ik ook meemaken.

Nog even een spoedcursus veneus prikken en hechten gedaan (wie weet waar het goed voor is), mijn 'to do' lijst afgerond door me in te schrijven bij het Nederlands consulaat in Uganda en mijn malariatabletten opgehaald, ik ben er klaar voor, ik kan m'n koffer gaan pakken.

Ik wens een ieder die naar de wintersport gaat heel veel plezier, veel sneeuw en zon maar het is mij daar te koud, ik ga naar het heerlijk warme Afrika en als ik de beschikking heb over stroom, een computer en internet zal ik jullie van mijn wel en wee op de hoogte houden.

Groetjes...